Projekt performatywno-biometryczny: podatność na czynniki zewnętrzne.
Jak działania, relacje, bliskość drugiej osoby czy przedmiotu albo zmienne otoczenia wpływają na organizm? Co dzieje się wewnątrz czego nie widać ani nie słychać? Jakie jest tętno gdy tłum widowni patrzy? Czy zachodzi jakaś zmiana temperatury skóry, kiedy ktoś zaczyna się ruszać? Jak zareaguje organizm w środku, gdy ktoś złapie za rękę? Może zmienić się puls?
Osoba poddana eksperymentowi znajduje się w przestrzeni dostępnej dla widzów. Jest podłączona do aparatury biometrycznej, która bada to, co dzieje się dokładnie w ciele w czasie rzeczywistym. Albo gdy nagle ktoś obok wstanie i wyjdzie. Czy któreś mięśnie spinają się lub odprężają, kiedy będąc w tej samej pozycji słyszy inne dźwięki. Jak ciało reaguje, gdy ktoś się zaśmieje? Może włącza się wewnętrzny krytyk? Jak zmieniaja się parametry wnętrza gdy osoba umyślnie przyspiesza oddech albo wykona serię dynamicznych ruchów rękami?
W projekcie INSIDE ciało nie gra kreacji scenicznej, lecz jest otwarte w pełni i dostępne dla odbiorcy. To pewnego rodzaju akt ekshibicjonizmu biologiczno-psychologicznego.Dane będą przetwarzane artystycznie na żywo, np. wizualizowane na ekranie, prezentowane w dźwięku albo w świetle.
Dane biometryczne stają się scenariuszem i partyturą dramaturgiczną, poprzez prezentację reakcji ciała, które będą widzialne i słyszalne. Projekt interdyscyplinarnego tworu artystycznego, w którym wnętrze ludzkiego organizm jest scenografią, dramaturgią i muzyką.
Rdzeniem INSIDE jest interaktywna aparatura biometryczna. Mierzy tętno, temperaturę skóry, przewodnictwo i potliwość, napięcie mięśni oraz oddech. Ważnym elementem jest udział publiczności: widzowie mogą wejść w przestrzeń badania, mogą zadać pytanie, wręczyć przedmiot albo np. poprosić o wykonanie drobnej czynności.
Istota projektu
Trzy warianty przeprowadzenia tego badania:
-> Osoba performująca działa solowo według scenariusza (tekst, działania, sytuacja, reakcje), widz obserwuje co w konkretnych scenach dzieje się z parametrami biometrycznymi os. performującej.
-> Podobnie jak w powyższej opcji, lecz badanie obejmie dwie osoby, odgrywanie sceny dwójkowej wiele razy, obydwoje podpięci do osobnej aparatury.
-> Nie ma scenariusza: wszystko dzieje się przypadkowo, fabuła wynika z reagowania na akcje bieżącej chwili „tu i teraz”. Sytuacje niewyreżyserowane w przestrzeni z widzem. Próba naturalności w brak “naturalności” sytuacji.

CELE: co ten projekt bada?
– relację pomiędzy intymnością a obecnością publiczną,
– granice między aktorstwem a autentyczną reakcją biologiczną,
– wpływ widza na Osobę badaną w czasie rzeczywistym (jak widzę czuje się w takiej sytuacji?)
– możliwość czytania performansu jako mapy fizjologicznych odpowiedzi.
Co dalej?
To projekt przezroczystości ciała, o tym, co dzieje się „pod spodem” i w kolejnych etapach może być rozwijany jako: spektakl, instalacja live, interaktywny eksperyment, projekt badawczo-artystyczny. Interesuje mnie, jak daleko można odsłonić prawdę fizjologiczną, i co dzieje się z widzem, kiedy widzi ją na żywo. INSIDE to eksperyment poszukiwań nowej dramaturgii, która powstaje w organizmie performerki, sekundę po sekundzie.
